Vergeet niet om de nieuwe weblog bij uw favorieten te plaatsen!

_______________________________________________________________________

“… en toen ik mijn hart openstelde voor Hem voelde ik ook hoe Hij in een paar seconden met de heilige Geest op mij neerdaalde en me vervulde met liefde, vrede en vreugde…”

_______________________________________________________________________

-

Getuigenis

Op een dag zat ik weer eens achter mijn laptop een joint te roken, het was inmiddels gewoonte geworden voor mij maar ik voelde mij niet echt gelukkig meer.

Ik was aan het kijken op het internet en was benieuwd of er meerdere mensen die in God geloven dit ook hadden en of zij ook deze geestelijke strijd ervoeren. In één keer uit het niets kwam ik op de website van de Gemeente van Jezus uit, en zag daar een tekst die mij ontzettend aansprak… Er stond: “Bent u verslaafd?” Ja, dacht ik bij mezelf. “Gaat u gebukt onder lasten?”. Mijn antwoord was weer ja… en ik wist dat ik naar die bijeenkomst moest gaan en had het gevoel dat God mij dit ook echt duidelijk had gemaakt.
Ik had uiteindelijk niets te verliezen en toen ik op een zaterdagavond wou gaan slapen had ik ineens een mental breakdown om het zo maar te noemen. Ik begon te bidden en te vragen of God een weg met mij wou gaan, omdat ik niet zo wou leven aangezien ik in een soort roes leefde.

De volgende dag was het zondag 8 augustus. Ik ben naar de gemeente geweest en het viel mij op dat het niet heel groot was. Mijn verwachtingen waren hoog aangezien ik wist hoe God kon werken.
Na de liederen kwam de voorganger op het podium en begon te vertellen… Hij onderbrak zichzelf en vroeg of er iemand in de zaal was die Irma heette (ik had hem eerder gemaild dat ik zou komen). Nou dat was ik dus, en ik zei dat ik er was. Ik kon zien aan zijn gezicht dat hij het fijn vond dat ik toch was gekomen en ik zelf was ook blij dat ik er was. Hij legde uit dat je aan de rechterkant van de zaal briefjes had waar je een gebed op kon schrijven.
De gedachte van “misschien kan ik na deze dienst wel een jointje roken” kwam bij mij naar binnen en ik irriteerde me ontzettend aan die gedachten… Ik durfde eerst niet naar voren, maar toen dacht ik: “Ik ga niet eerder weg uit deze deuren voordat ik Jezus weer ‘terug in mijn leven’ heb”.

Ik schreef op dat ik wou dat elke geestelijke binding zou breken, en dat mijn verslaving genezen zou worden. Ik ben naar voren gelopen en daar zijn de mensen met mij gaan bidden. Ik wist dat God op dat moment bij me was en dat Hij lang had gewacht op dat moment, en toen ik mijn hart openstelde voor Hem voelde ik ook hoe Hij in een paar seconden met de heilige Geest op mij neerdaalde en me vervulde met liefde, vrede en vreugde… Mijn hart werd geraakt door dat gevoel en ik begon voor het eerst sinds lange tijd weer te huilen, en dan vanuit mijn hart. Het was het gevoel van thuiskomen en ik voelde me zo ontroerd daardoor… misschien is dat raar om te zeggen, maar ik kan dat ook moeilijk uitleggen en denk dat de mensen dat zelf ook mogen ervaren! Ik voelde een zware last van me af gaan. Eindelijk voelde ik me weer eens vrij in plaats van dat ik gebukt ging onder die verslaving.

_______________________________________________________________________

“… ik voelde hoe ik steeds meer vervuld werd met blijdschap en mijn ogen straalden weer sinds lange tijd. Mensen keken me raar aan want ze zagen hoe ik was veranderd en ik vertelde ze dat de Here Jezus dat had gedaan bij mij”

_______________________________________________________________________

De dagen daarna waren geweldig, ik voelde hoe ik steeds meer vervuld werd met blijdschap en mijn ogen straalden weer sinds lange tijd. Mensen keken me raar aan want ze zagen hoe ik was veranderd en ik vertelde ze dat de Here Jezus dat had gedaan bij mij. Ze konden het moeilijk bevatten en ik legde hun uit dat ik niet meer wou blowen, en dat ik een betere “drugs” had gevonden, namelijk Jezus. Ik wil de hunkering die ik had naar blowen veranderen naar een hunkering naar God. En ik merk dat je daardoor ook weer geestelijk groeit. Toen ik blowde had ik het gevoel dat ik eigenlijk de hele tijd op hetzelfde geestelijke punt zat…

In mijn enthousiasme vertelde ik veel over de Heer zoals ik al zei, en veel mensen begrepen mij hier niet door. Ik begreep ze en zei: “Oké, als jullie niet meer willen dat ik het er zoveel over heb of jullie storen je aan mij, dan zal ik het er minder over hebben tegen jullie. Maar doordat ik me ging aanpassen aan hun en hun kijk op de wereld (zij geloven niet) kwam ik weer in een soort werelds systeem terecht waardoor ik toch weer ben gaan blowen. Maar dankzij de Heer heb ik nu mogen inzien hoe leeg het was, hoe leeg het contact was met die vrienden voor mij, omdat zij mij niet begrepen en God ook niet wouden leren kennen…

Ik ben iemand die in mijn enthousiasme gelijk gaat rennen! zo van oké en gaan met die banaan! ghehe, maar ik realiseerde me dat ik dingen stap voor stap moet doen, en het is net zoals met leren lopen; eerst moeten we leren kruipen en dat vergeten we vaak. We gaan rennen en vallen dan weer zo hard…

Ik denk dat ik heel erg veel heb geleerd van de afgelopen weken en wil jullie ook laten weten dat het echt niet altijd even makkelijk is, maar dat het geweldig is hoe Jezus je hart en gedachten kan vernieuwen! Het is echt een bevrijding geweest voor mij en dan denk ik: Hij heet ook niet voor niets de Verlosser, de Trooster en de Helper!

Lieve mensen, ik wil jullie laten weten dat als jullie met hetzelfde rondlopen als ik, dat ik je gevoel heel goed begrijp! Maar bovenal snapt Jezus ons ook! Vaak beginnen we met deze dingen (blowen) vanuit woede, verdriet, onzekerheid of noem het maar op! We beschrijven de gevolgen altijd zo mooi, maar de kern is de oorzaak. Ik heb ervaren dat Jezus de kern aanpakt en Hij niet kijkt naar alle gevolgen maar de kern juist wil genezen en herstellen.

Wees niet bang en houd moed, want onze Heer is goed!
Luister niet naar de leugens in je hoofd dat je het alleen moet doen, of dat je het moet oplossen voor Hem! We worden niet gerechtvaardigd door onze goede of slechte daden, maar God heeft ons wel aangesteld tot een bijzondere taak! Het is een eer om dat te mogen doen vind ik persoonlijk, en weet dat God je zal helpen met welk probleem of wat dan ook! Hij is machtiger dan de dood! Dus dan ook zeker als een verslaving!

Voor zij die bang zijn om hierom te vragen naar de Heer, vergeet niet!
Klop, en Hij zal open doen.
Vraag, en Hij zal je geven.
Roep, en Hij zal antwoorden.

Dat is onze God.

Irma, 17 jaar, Wapenveld (Gelderland)

-

Getuigenis

Jezus is de Heelmeester, en daar wil ik graag van getuigen. Ik heb een aantal getuigenissen uit mijn leven hier op schrift gezet.

Toen ik ongeveer 12 jaar oud was, heb ik mijn hand gebroken. Het ging om het botje dat voor de pink zit. Het bot groeide niet helemaal recht aan, en mijn pink ging hierdoor iets scheef staan. Ik kreeg vooral last van de pink als het erg koud was buiten.

In een samenkomst van de Gemeente van Jezus heb ik hier voor laten bidden. De genezing trad direct in, en mijn pink ging weer helemaal recht staan. Jezus heeft mij hiervan genezen, en de gevolgen van de breuk ongedaan gemaakt.

Een tweede getuigenis is, dat ik jarenlang op steunzolen heb gelopen. Deze steunzolen moest ik hebben, omdat ik vaak pijn had in mijn voeten. Dit kwam weer doordat ik niet goed liep. Ook moest ik altijd goede schoenen hebben, omdat ik zwakke enkels had.

Een aantal jaren geleden, toen ik net bij de Gemeente van Jezus was aangesloten, ben ik gestopt met het gebruiken van deze steunzolen. Ik had ze niet meer nodig, omdat Jezus mij genezen had. Ik heb nu nooit meer last van pijnlijke voeten, en kan nu iedere schoen dragen die ik wil. Ook zijn de zwakke enkels nu gezond en sterk.

Een derde getuigenis is, dat ik vaak last had van slaapproblemen. Ik ging vrij moe door het leven heen. Als ik had geslapen, dan werd ik niet echt uitgerust wakker. Ik kon vaak moeilijk uit mijn bed komen omdat ik mij zeer moe voelde. Ik zag dit gewoon als een deel van mij, totdat God mij openbaarde dat dit niet goed was. Ik bracht dit in gebed, bestrafte de satan en Jezus genas me hiervan. De moeheid is weg, en ik wordt uitgerust wakker.

Maar het grootste wonder wat Jezus in mijn leven heeft gedaan, is mijn genezing van autisme ongeveer 5 jaar geleden. Ik had een autistisch verwante contactstoornis, genaamd PDD-Nos. Dit was een enorme beperking in mijn leven. Het beperkte mij in contacten met anderen, maar ook in mijn dagelijks leven. Ik was ook bang voor het onbekende. Te veel prikkels leidde tot agressie waar ik weinig tot niets aan kon doen. Ik kon maar zeer weinig dingen aan mijn hoofd hebben. Ik heb de HAVO ook met veel moeite gehaald en ben ook eenmaal blijven zitten. Deze handicap regeerde mijn leven, en het was iets wat een normaal leven voor mij onmogelijk maakte.

Maar prijs de Heer, Hij heeft mij hiervan genezen! Jezus is de Heelmeester, Hij is dezelfde vroeger en heden! Mijn genezing was werkelijk een openbaring voor mij. De agressie was verdwenen, mijn beperkingen in de contacten met mensen waren verdwenen en mijn angst voor het onbekende was verdwenen. Ik kon ineens veel meer aan mijn hoofd hebben. Zoals ik al zei, had ik de HAVO met moeite gehaald. Nu is alles anders, nu studeer ik aan het HBO, heb ik daarnaast Russisch gedaan, werk ik 4 dagen in de week en heb ik mijn werkzaamheden in de Gemeente van Jezus. Verder ben ik actief met vrijwilligerswerk in Oekraïne, met hulp voor de armen.

Dit was in mijn oude leven echt ondenkbaar, nu is dit allemaal mogelijk door de Heer.

Prijs Zijn Naam, want Hij is het die naar ieder mens verlangt, en ieder mens compleet wil herstellen! Niets is onmogelijk voor Hem! Hij heeft ons bevrijd van alle zonde en de gevolgen daarvan, daarom mogen we nu leven in Zijn Glorie! Vrij van ziekte, pijn, armoede, en wat voor duisternis dan ook!

Jacob-Jan, 23 jaar, Zwolle

Getuigenis

Jaren geleden, voordat ik Jezus’ genezende kracht voor het eerst mocht ervaren, had ik een geestelijke beperking in de vorm van autisme. Deze geestelijke aandoening had mij geen goed gedaan in mijn dagelijks functioneren. Omgaan met mensen ging vrij stroef, het was niet makkelijk om met snelle wisselingen in gesprekken om te gaan, ik kon me moeilijk inleven in iemand anders, ik had ook vrij veel structuur nodig in die tijd, etc. Dit was van toepassing op mijn leven. Tot voor kort…

Zo’n driekwart jaar geleden zat ik in een periode waarbij alles tegen zat wat maar tegen kon zitten. Totdat ik iemand vanuit de Gemeente van Jezus leerde kennen die mij vertelde dat Jezus mij van die geestelijk beperking kon genezen. Ik had in mijn gedachte dat, als Jezus mij hiervan kan genezen, Hij de enige uitweg is die er nog is. Want voor die tijd heb ik bij geestelijke zorginstellingen gezeten, waar ik op zich wel goed werd geholpen, maar waar ik geen verandering heb ondervonden in mijn dagelijks leven.

Op het moment dat ik dus hoorde dat Jezus mij van die aandoening kon genezen, was het alsof Hij Zich al in mij verblijdde. Vanaf die tijd tot mijn echte ontmoeting met Jezus, hield het toch nog mijn gedachten bezig hoe het kon dat Jezus je van zoiets kan genezen. Maar uiteindelijk heb ik toch de stap gezet om naar een bijeenkomst te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. In het begin van de dienst had ik er wel wat moeite mee om naar voren te komen om te vertellen waar ik mee zat, maar ik had er wel geloof voor dat Jezus mij kon genezen. Hoe de genezing gebeurde op het moment dat het over mij kwam, kon ik toen moeilijk in woorden verklaren. Maar ik wist wel dat het Jezus was die op dat moment bezig was mij te genezen. Prijs Zijn Naam!

Vanaf diezelfde dag, zelfs dezelfde avond nog, kwam ik thuis met het gevoel alsof je herboren bent. Ik gebruikte voor die tijd ook het medicijn ‘citalopram’, daarvan lag het doosje met de medicijnen in de keukenkast. Ik kon op dat moment de deur van de keukenkast niet opendoen, omdat de gedachte mij tegen hield dat ik de medicijnen niet meer nodig heb. Het was alsof er een muur om de kast heen was getrokken. Voor die tijd was het zo, dat als ik die medicijnen een dag of twee niet had ingenomen, ik al ontwenningsverschijnselen begon te krijgen. Die uitten zich in onrustigheid, in agressieve buien als het niet meezat, terugkerende depressies, enz. Tijdens het gebruik van die medicijnen werd de beperking maar voor een gedeelte onderdrukt, want het eigenlijke probleem was toen nog steeds niet opgelost. Maar een paar dagen na die dag had ik nergens last van, zo ging er een week voorbij, twee weken, een maand, en nog was er niks aan de hand.

In de loop van de tijd ging het functioneren in het dagelijks leven steeds beter, alle beperkingen waren zich stuk voor stuk aan het opheffen. Ik had geen last van chronische depressies meer, ik ging mij steeds meer richten op contacten met mensen, maar bovenal, door de genezing, op Jezus zelf! Het inlevingsvermogen nam steeds meer toe, ik ben steeds beter voor mijzelf uit gaan komen, kreeg alles steeds beter op een rijtje, etc. Tegenwoordig zit ik zelfs in de detailhandel en loop stage in een winkel, dat overigens supergoed gaat. Zoiets had ik drie kwart jaar geleden niet eens durven dromen. En dat alles omdat Jezus dit mogelijk heeft gemaakt, halleluja! Amen.

Niek, 22 jaar, Kampen